De Efteling

Ben ik of het park de onschuld verloren?

De Efteling het wonderlijke park waar sprookjes bestaan. Na 10 jaar is het tijd om het park weer eens te bezoeken. Prettige herinneringen uit mijn jeugd schieten door mijn hoofd. Door de jaren heen is het park veranderd. Bij mijn eerste bezoek was het Fata Morgana net gebouwd. Vol verwondering liet ik mij door de oosterse stad varen. Maar het kon nog beter en mooier. Droomvlucht liet zelfs een vijftien jarige puber verstelt staan. De Efteling bleef verbazen. Als student werd ik misselijk in een meesterlijk gebouwd Vila Volta.

 

De Efteling verleidt

Nu loop ik door het park als communicatie- en marketingadviseur. Mijn analytische brein lijkt het sprookje te willen ontleden. Er vallen mij enkele patronen op. Elke grote attractie eindigt in een souvenirshop. Daarnaast staat het hele park staat vol met kraampjes. Bij elk kraampje kan je Unox worst of Douwe Egberts koffie krijgen. Razendsnel schiet ik door mijn jeugdherinneringen. Waar kwam je vroeger uit het Fata Morgana? Waar haalde je vroeger wat te eten?

Blijkbaar was de jonge Justin niet geïnteresseerd in worst of koffie. Geen van mijn herinneringen bevat Unox of DE. Maar waar ik zeker van ben is dat geen enkele attractie eindigde in een winkel.

 

Actiefoto's

Wel schiet mij ineens te binnen dat je actiefoto's kon kopen. Ik zie mezelf langs rijen beeldschermen gaan. Haastig zoekend naar de twee vingers die van mijn vader een konijn maken. Meesterlijke zet om foto's te maken op een plek waar je dat toen zelf nog niet kon. Slimme marketingtruck om een attractie extra omzet te laten maken.

 

Verleidt de kinderen

Nu gaat de Efteling een stap verder. Nog vol van verwondering stappen bezoekers van het Fata Morgana, Droomvlucht en het Carnaval Festival, een souvenirwinkel binnen. Voor slechts een paar euro kunnen ze een stukje van het sprookje meenemen naar huis. Gretig storten de kinderen zich op de elfjes, slangen, steentjes en andere memorabilia.

 

Magie van Marketing

Vroeger heb ik tijdens een bezoek van de Efteling van mijn zakgeld een slang gekocht. Het winkeltje stond tegenover de stoomcarrousel en was duidelijk een winkel. Als marketingadviseur snap ik dat het slim is om de winkel te verplaatsen tot bij de uitgang van de attractie. Ongetwijfeld zullen de omzetten uit souvenirverkoop verhoogd zijn. De concurrentie met ander pretparken is moordend. De Efteling moet winst blijven maken. Maar als bezoeker verdwijnt voor mij de glans van het sprookje. Kinderen worden enthousiast van de prachtige attracties. Met dit enthousiasme moeten ze hun ouders overtuigen om souvenirs voor ze te kopen.

 

Wat is je product?

Misschien ben ik wel oubollig, maar voor mij verkoopt de Efteling enthousiasme en gevoel, geen souvenirs. Gaat de Efteling te ver? Voor mij blijft het een prachtig park met sprookjes. Als ik door 5 souvenirwinkels heen moet om van het park te genieten heb ik dat er voor over. Maar de vraag is hebben jullie dat er ook voor over? Waar wordt de lijn tussen het verkopen van verwondering en het verkopen van souvenirs getrokken? Of schuift die lijn bij elke generatie op?

 




Neem contact op

×